Καλύτερες ρυθμίσεις deadzone: πώς βρίσκετε τη σωστή τιμή για το stick σας

Πώς βρίσκετε τις καλύτερες ρυθμίσεις deadzone σε 5 βήματα

1. Μετρήστε το stick σε ηρεμία: Συνδέστε το χειριστήριο, ανοίξτε το GPadTester και πατήστε ένα κουμπί. Αφήστε τα sticks ελεύθερα και τρέξτε τον έλεγχο drift των 5 δευτερολέπτων. Σημειώστε τη μεγαλύτερη απόκλιση κάθε άξονα, για παράδειγμα 0,03 ή 0,06.
2. Επαναλάβετε μετά από κίνηση: Κάντε μερικούς κύκλους με κάθε stick, αφήστε το απότομα και μετρήστε ξανά. Επαναλάβετε τρεις φορές. Κρατήστε τη μεγαλύτερη τιμή, γιατί αυτή δείχνει πόσο deadzone χρειάζεστε στην πράξη και όχι στην καλύτερη περίπτωση.
3. Μετατρέψτε την τιμή σε ποσοστό: Κάθε άξονας πηγαίνει από -1 έως +1, άρα 0,05 αντιστοιχεί στο 5% της διαδρομής από το κέντρο ως την άκρη. Προσθέστε ένα μικρό περιθώριο, περίπου μία ή δύο ποσοστιαίες μονάδες, για να καλύψετε τις μικρές διακυμάνσεις.
4. Ρυθμίστε στο παιχνίδι ή στο Steam Input: Ορίστε αυτή την τιμή ως εσωτερικό deadzone στις επιλογές του παιχνιδιού, ή στο Steam Input αν το παιχνίδι δεν έχει δική του ρύθμιση. Αν υπάρχει επιλογή σχήματος, ξεκινήστε με radial για το stick της κάμερας και της σκόπευσης.
5. Δοκιμάστε και διορθώστε σε μικρά βήματα: Παίξτε λίγα λεπτά. Αν η κάμερα κινείται ακόμη μόνη της, ανεβάστε μία μονάδα. Αν χάνονται οι μικρές κινήσεις, κατεβάστε μία. Ξαναμετρήστε κάθε λίγους μήνες, γιατί η φθορά αλλάζει την απόκλιση.

Από την απόκλιση σε ηρεμία στην αρχική τιμή deadzone

Ο πίνακας δίνει πρακτικά σημεία εκκίνησης με βάση τη μέγιστη απόκλιση που μετρήσατε στο τεστ. Δεν είναι προδιαγραφές κατασκευαστών ούτε τιμές για συγκεκριμένα παιχνίδια, γιατί κάθε τίτλος εφαρμόζει και δική του επεξεργασία στην είσοδο του stick.

Τι είναι το deadzone και γιατί το χρειάζεστε

Κανένα αναλογικό stick δεν επιστρέφει ακριβώς στο μηδέν. Τα ποτενσιόμετρα που έχουν τα περισσότερα χειριστήρια παρουσιάζουν μικρή μηχανική ανοχή, και ακόμη ένα καινούργιο stick μπορεί να δίνει τιμές λίγο πάνω ή κάτω από το κέντρο. Χωρίς deadzone, αυτές οι μικρές τιμές θα έφταναν στο παιχνίδι ως κίνηση, και η κάμερα θα γλιστρούσε αργά ή ο χαρακτήρας θα βάδιζε μόνος του.

Το deadzone λειτουργεί ως κατώφλι: ό,τι βρίσκεται κάτω από αυτό θεωρείται μηδέν. Το τίμημα είναι ότι χάνονται και οι πολύ μικρές σκόπιμες κινήσεις μέσα σε αυτή τη ζώνη. Γι' αυτό οι καλύτερες ρυθμίσεις deadzone είναι οι μικρότερες που εξαφανίζουν την ανεπιθύμητη κίνηση, όχι οι μεγαλύτερες που μπορείτε να ανεχτείτε.

Τα sticks με αισθητήρες Hall ή TMR φθείρονται λιγότερο, επειδή δεν έχουν επαφή που τρίβεται πάνω σε πίστα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θέλουν καθόλου deadzone: ο θόρυβος του αισθητήρα και η ανοχή του ελατηρίου υπάρχουν κι εκεί, απλώς συνήθως είναι μικρότερα.

Εσωτερικό και εξωτερικό deadzone

Το εσωτερικό deadzone είναι αυτό που εννοούν οι περισσότεροι όταν μιλούν για deadzone: η ζώνη γύρω από το κέντρο όπου η είσοδος αγνοείται. Ρυθμίζεται με βάση το drift και καθορίζει πόσο ευαίσθητη είναι η αρχή της κίνησης. Μία μονάδα πάνω ή κάτω γίνεται αισθητή σε παιχνίδια με γρήγορη σκόπευση.

Το εξωτερικό deadzone δουλεύει στην άλλη άκρη. Ορίζει από ποιο σημείο και πέρα η κίνηση μετρά ήδη ως πλήρης, ώστε να φτάνετε στη μέγιστη τιμή χωρίς να πιέζετε το stick ως το πλαστικό. Χρησιμεύει όταν ο αισθητήρας δεν φτάνει ακριβώς στο 1,0 προς κάποιες κατευθύνσεις, κάτι που στο τεστ κυκλικότητας φαίνεται ως κύκλος που δεν αγγίζει την άκρη.

Αν το εξωτερικό deadzone είναι πολύ μεγάλο, το stick φτάνει στο μέγιστο πολύ νωρίς και χάνεται το εύρος ανάμεσα στο περπάτημα και στο τρέξιμο ή η μεσαία ταχύτητα της κάμερας. Οι περισσότεροι παίκτες το αφήνουν χαμηλά ή στην προεπιλογή και το αλλάζουν μόνο όταν η μέτρηση δείξει ότι κάποια κατεύθυνση δεν φτάνει ως το τέλος.

• Εσωτερικό: γύρω από το κέντρο, ρυθμίζεται με βάση το drift
• Εξωτερικό: κοντά στην άκρη, ρυθμίζεται με βάση το εύρος που πιάνει ο αισθητήρας
• Αλλάζετε ένα από τα δύο κάθε φορά, για να ξέρετε ποια αλλαγή έφερε το αποτέλεσμα

Axial ή radial: γιατί μετράει το σχήμα

Ένα axial deadzone εφαρμόζεται σε κάθε άξονα χωριστά. Αν ο οριζόντιος άξονας είναι κάτω από το κατώφλι μηδενίζεται, ακόμη κι αν ο κάθετος κινείται κανονικά. Η νεκρή ζώνη παίρνει σχήμα σταυρού και έχει μια γνωστή παρενέργεια: οι κινήσεις κοντά στη διαγώνιο τραβιούνται προς τον κύριο άξονα και οι μικρές διαγώνιες διορθώσεις γίνονται δύσκολες.

Ένα radial deadzone κοιτάζει την απόσταση του stick από το κέντρο, ανεξάρτητα από την κατεύθυνση. Η νεκρή ζώνη είναι κύκλος, οπότε μόλις βγείτε από αυτόν η απόκριση είναι ίδια προς κάθε μεριά. Για κάμερα και σκόπευση σε παιχνίδια πρώτου ή τρίτου προσώπου, αυτό το σχήμα δίνει συνήθως πιο φυσική αίσθηση.

Πολλές υλοποιήσεις προσθέτουν και κλιμάκωση: μετά το κατώφλι η τιμή ξαναϋπολογίζεται ώστε να ξεκινά ομαλά από το μηδέν, αντί να πηδά απότομα στην τιμή του κατωφλιού. Το axial σχήμα έχει πάντως θέση εκεί όπου θέλετε ευθεία γραμμή, όπως σε ορισμένα παιχνίδια πλατφόρμας ή στα μενού, γιατί εμποδίζει την κίνηση να ξεφεύγει από τον άξονα.

Από τη μέτρηση στις καλύτερες ρυθμίσεις deadzone

Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι να ρυθμίζετε το deadzone με την αίσθηση μέσα στο παιχνίδι. Κάθε τίτλος έχει δικό του προεπιλεγμένο deadzone και δικές του καμπύλες απόκρισης, άρα δεν ξέρετε τι προέρχεται από το stick και τι από το παιχνίδι. Το GPadTester διαβάζει τις τιμές μέσω του W3C Gamepad API πριν από οποιαδήποτε τέτοια επεξεργασία, οπότε η απόκλιση που βλέπετε είναι αυτή που στέλνει ο αισθητήρας.

Η μετατροπή είναι απλή. Οι άξονες κυμαίνονται από -1 έως +1, άρα μια απόκλιση 0,04 σε ηρεμία ισοδυναμεί με 4% της διαδρομής. Οι καλύτερες ρυθμίσεις deadzone ξεκινούν λίγο πάνω από τη μεγαλύτερη τιμή που μετρήσατε, με περιθώριο μίας ή δύο μονάδων. Στα περισσότερα χειριστήρια σε καλή κατάσταση αυτό καταλήγει κάπου ανάμεσα στο 3% και στο 10%, ανάλογα με το drift του συγκεκριμένου stick.

Μετρήστε κάθε stick χωριστά. Το αριστερό, που κινεί τον χαρακτήρα, συχνά ανέχεται λίγο μεγαλύτερο deadzone χωρίς να το καταλάβετε, ενώ το δεξί, που ελέγχει την κάμερα, θέλει όσο γίνεται μικρότερο. Αν το παιχνίδι επιτρέπει ξεχωριστή ρύθμιση για κάθε stick, αξιοποιήστε τη.

Ρυθμίσεις deadzone στο Steam Input

Όταν ένα παιχνίδι δεν έχει δική του ρύθμιση deadzone ή η ρύθμιση είναι πολύ χονδρική, το Steam Input είναι πρακτική λύση για τίτλους που τρέχουν μέσα από το Steam. Από τη βιβλιοθήκη ανοίγετε τη διάταξη χειριστηρίου του παιχνιδιού, επιλέγετε το stick και μπαίνετε στις ρυθμίσεις του, όπου θα βρείτε επιλογές για εσωτερικό και εξωτερικό deadzone και, ανάλογα με την έκδοση, για το σχήμα του. Τα ονόματα και η θέση των επιλογών αλλάζουν κατά καιρούς με τις ενημερώσεις του Steam.

Προσέξτε τη διπλή εφαρμογή. Αν βάλετε deadzone στο Steam Input και το παιχνίδι εφαρμόζει και το δικό του, τα δύο προστίθενται και το stick γίνεται νωθρό. Ορισμένα παιχνίδια επιτρέπουν να μηδενίσετε το εσωτερικό τους deadzone. Όπου αυτό δεν γίνεται, κρατήστε το deadzone του Steam Input χαμηλά και αφήστε το παιχνίδι να καλύψει το υπόλοιπο.

Για παιχνίδια με πολύ μεγάλο ενσωματωμένο deadzone που δεν αλλάζει, ορισμένα εργαλεία αντιστοίχισης προσφέρουν ρύθμιση anti-deadzone. Αυτή στέλνει μια ελάχιστη τιμή μόλις αγγίξετε το stick, ώστε η κίνηση να περάσει αμέσως το κατώφλι του παιχνιδιού. Είναι λεπτή ρύθμιση και θέλει δοκιμές, γιατί αν την παρακάνετε το stick θα αρχίσει να κάνει drift μέσα στο ίδιο το παιχνίδι.

Συνηθισμένα λάθη στη ρύθμιση του deadzone

Το πρώτο λάθος είναι να ανεβάζετε το deadzone για να κρύψετε έντονο drift. Αν το stick χρειάζεται πάνω από 10% για να ησυχάσει, η ρύθμιση απλώς μεταθέτει το πρόβλημα: η κίνηση βαραίνει και η απόκλιση συνήθως μεγαλώνει με τον καιρό. Σε αυτό το σημείο έχει περισσότερο νόημα ο καθαρισμός, η βαθμονόμηση ή η αλλαγή του μηχανισμού.

Το δεύτερο είναι να αντιγράφετε τιμές από άλλους παίκτες. Δύο χειριστήρια του ίδιου μοντέλου μπορεί να έχουν τελείως διαφορετική απόκλιση, ανάλογα με τη φθορά και την ποιότητα του αισθητήρα. Επιπλέον, ο ίδιος αριθμός δεν σημαίνει το ίδιο πράγμα σε κάθε παιχνίδι, γιατί κάθε μηχανή μετρά και εφαρμόζει το deadzone με δικό της τρόπο. Για τον λόγο αυτό δεν δίνουμε έτοιμες τιμές ανά τίτλο.

Το τρίτο είναι να αλλάζετε πολλά μαζί: deadzone, ευαισθησία και καμπύλη απόκρισης στην ίδια συνεδρία. Αλλάξτε ένα πράγμα κάθε φορά, παίξτε λίγο και κρατήστε σημείωση, ώστε να ξέρετε τι βοήθησε και τι όχι.

Deadzone στις σκανδάλες και ανά τύπο παιχνιδιού

Οι αναλογικές σκανδάλες έχουν κι αυτές νεκρή ζώνη, συνήθως στην αρχή της διαδρομής. Αν μια σκανδάλη δεν επιστρέφει ακριβώς στο μηδέν, ένα αγωνιστικό παιχνίδι μπορεί να διαβάζει ελαφρύ γκάζι ή φρένο χωρίς να την πατάτε. Στο τεστ σκανδαλών του GPadTester βλέπετε την τιμή σε ηρεμία και σε πλήρες πάτημα, και με τον ίδιο τρόπο αποφασίζετε αν χρειάζεται μικρό deadzone στην αρχή ή στο τέλος της διαδρομής.

Το είδος του παιχνιδιού αλλάζει τις προτεραιότητες, όχι τη μέθοδο. Σε shooter μετρά κυρίως το δεξί stick και η ακρίβεια στις μικρές κινήσεις, άρα θέλετε το χαμηλότερο deadzone που αντέχει το χειριστήριο. Σε αγωνιστικά μετρά η ομαλή μετάβαση στο τιμόνι και στις σκανδάλες, ενώ σε παιχνίδια περιπέτειας ένα λίγο μεγαλύτερο deadzone στο αριστερό stick σπάνια ενοχλεί.

Σε κάθε περίπτωση η αφετηρία είναι η ίδια: μέτρηση, μικρό περιθώριο, δοκιμή και διόρθωση. Αν θέλετε διαφορετικές τιμές για διαφορετικά παιχνίδια, κρατήστε μια σύντομη λίστα με το deadzone που καταλήξατε για το καθένα και την ημερομηνία της μέτρησης, ώστε να ξέρετε πότε αξίζει να τις ξαναδείτε.

Πότε να ξαναμετρήσετε το stick

Η απόκλιση ενός stick με ποτενσιόμετρο αλλάζει με τη χρήση. Ένα χειριστήριο που σήμερα θέλει 4% μπορεί σε μερικούς μήνες να χρειάζεται 7%. Κάντε μια γρήγορη μέτρηση όταν ξεκινάτε καινούργιο παιχνίδι, όταν προσέξετε μικρές μετακινήσεις της κάμερας χωρίς λόγο ή όταν το χειριστήριο έχει πέσει.

Μετά από καθαρισμό, βαθμονόμηση ή αλλαγή stick, μετρήστε ξανά από την αρχή και κατεβάστε το deadzone όσο επιτρέπει η νέα τιμή. Είναι κρίμα να έχετε ένα επισκευασμένο stick με καλή ακρίβεια και να το περιορίζετε με ρύθμιση που είχατε βάλει για το παλιό πρόβλημα. Οι καλύτερες ρυθμίσεις deadzone ακολουθούν την κατάσταση του υλικού, γι' αυτό αξίζει να τις ελέγχετε από καιρό σε καιρό.